Cornell Üniversitesi Carl Sagan Enstitüsü Direktörü ve gökbilimci Dr. Lisa Kaltenegger, yürütülen son araştırmalar ve NASA verileri ışığında uzayda yaşamın gelişebileceği en potansiyel gezegenleri ilan etti. Güneş sistemimizin ötesindeki kayalık yapılı ve su barındırma kapasitesine sahip dünyaları mercek altına alan Kaltenegger, dış gezegen araştırmalarının artık teorik bir hayalden pratik bir tıp ve temel bilim arayışına dönüştüğünü vurguluyor.
TRAPPIST-1 SİSTEMİ: DÜNYA’NIN İKİZLERİ YAŞANABİLİR BÖLGEDE YER ALIYOR
Uzayda yaşam arayışında en gözde hedef haline gelen sistemlerin başında, Dünya’dan yaklaşık 40 ışık yılı uzaklıkta bulunan TRAPPIST-1 ultra-soğuk kırmızı cüce sistemi geliyor. Bu sistem, yaklaşık olarak Dünya boyutlarında yedi farklı gezegene ev sahipliği yapıyor ve atmosferik koşulları ile su barındırma potansiyeliyle bilim insanlarının ilk sıradaki hedeflerinden biri. Ancak Dr. Kaltenegger, merkeze çok yakın olan ilk üç gezegenin yüksek sıcaklık nedeniyle canlılığa geçit vermediğini belirtiyor.
- TRAPPIST-1 e: Sıvı su bulma potansiyeli açısından dikkat çeken gezegenlerden biri.
- TRAPPIST-1 f: Canlılığın gelişmesi için uygun bir ortam sunduğu öngörülüyor.
- TRAPPIST-1 g ve TRAPPIST-1 h: Yörünge süreleri ve sıcaklıkları açısından ideal sıcaklık aralığında bulunuyorlar.
Yürütülen analizlerde bu dört gezegenin yörünge süreleri ve yıldızlarından aldıkları ısı miktarı açısından canlılığın filizlenmesine en uygun sıvı su dengesine sahip olduğu ifade ediliyor. Bu bölge; yaşam formunun gelişmesi için “Goldilocks” bölgesi olarak adlandırılıyor.
AVATAR’IN PANDORA’SINA İLHAM VEREN PROXİMA CENTAURİ B
Dünya’ya sadece 4 ışık yılı uzaklıkta bulunan ve “kapı komşumuz” olarak nitelendirilen Proxima Centauri sistemi, gelişmiş uzay araçları icat edildiğinde insanlığın ulaşacağı ilk durak olarak öne çıkıyor. Üçlü bir yıldız sisteminin parçası olan Proxima Centauri b gezegeni, merkezindeki kırmızı cüce yıldızın etrafında turunu yalnızca 11 günde tamamlıyor.
Yıldızına kütle çekimsel olarak kilitlenmiş durumda bulunan gezegen, bir yüzü sürekli gündüzü yaşarken diğer yüzü mutlak bir karanlığa gömülüyor. Bu aşırı ortam şartlarına rağmen atmosfer korumasına sahip olması halinde canlılığın gelişebileceği ifade ediliyor. Ünlü yönetmen James Cameron’ın Avatar filmindeki kurgusal “Pandora” uydusunun da bu sistemdeki gaz devleri ve yıldız yapısından esinlenilerek tasarlandığı kaydediliyor.
KEPLER-62 VE ASTROFİZİKTE YENİ BİR DÖNEMİN BAŞLANGICI
Gökbilim dünyasında 2013 yılında keşfedilen ve Dünya’dan 1.200 ışık yılı uzaklıkta yer alan Kepler-62 sistemi, uzayda kayalık gezegen varlığının kanıtlanmasında dönüm noktası kabul ediliyor. Kepler-62e ve Kepler-62f adıyla anılan iki ılıman dünya, gaz kütlesi olmaktan uzak, tıpkı Dünya gibi katı yüzey yapısına sahip oluşlarıyla dikkat çekiyor.
Dr. Kaltenegger, geçmişte kullanılan kütle ölçüm tekniklerinin gezegenlerin gaz devi mi yoksa kayalık mı olduğunu ayırt edemediğini ancak Kepler sistemi keşfiyle birlikte evrende çok sıcak veya çok soğuk olan milyarlarca potansiyel Dünya ikizinin varlığının kesinleştiğini aktarıyor. James Webb Uzay Teleskobu ve gelecekteki gözlem araçlarıyla bu yedi gezegenin atmosferindeki kimyasal gaz izleri (biyo-imzalar) taranarak uzaylı yaşamının ilk doğrudan kanıtlarına ulaşılması hedefleniyor.
İlk yorum yapan olun